Rizdwjana hra "koza" [4]

Dobryj weczor wam,
Wedem kozu wam.
– Widkil cja koza,
Zwidky dereza?
– Cja koza z Moskwy,
Z dowhymy kosmy,
Z krutymy rohamy,
Z dowhymy nohamy.
De koza ne chode,
Tam żyto ne rode.
De koza chodyła,
Tam żyto rodyło.
De koza tup-tup,
Tam żyta sim kup.
De koza nohamy,
Tam żyto kopamy.
De koza chwostom,
Tam żyto kustom.
De koza rohamy,
Tam żyto stohamy.
De koza pasetsja,
Tam doszczyk polljetsja.
De kozi potreba,
Tam żyto do neba.
Z’jawyłys strilci,
Dobri mołodci.
Chotjat kozu wbyt,
Chotjat pidstriłyt.
Wdaryły kozi
Po prawij nozi.
Wdaryły iszcze
Pid same serce.
Tut koza wpała,
Neżywa stała.
– Oj ustań, koza,
Ustań, dereza.
Ustań podywysja,
Myru pokłonysja.
Wkłonys hospodarju,
Prybude towaru.
Wkłonys hospodyni,
Prybude u skryni.
Wkłonysja babuni,
Prybude u kłuni.
Projdys po dworu,
Ne bude swaru.
Ta j stań na porih,
Połuczesz pyrih.

("Nesit kowbasu i sało,
Szczob szczastja wasz dim ne mynało!
Chaj nese wam Nowyj rik
Zdorow’ja i dowhyj wik!" – promowljajuczy).